Pierwszym i ważnym wydarzeniem w dziejach szkolnictwa w Bziance i Przybyszówce był 6 czerwca 1884 r., kiedy Rada Szkolna Krajowa we Lwowie zdecydowała o utworzeniu jednoklasowej szkoły ludowej dla tych miejscowości. Zgodnie z tym dokumentem dzieci z Bzianki miały uczęszczać do tejże szkoły z siedzibą w Przybyszówce.

Historia powstania samodzielnej szkoły w Bziance jest mało znana. Koło Towarzystwa Szkoły Ludowej w Rzeszowie już we wrześniu 1908 r. zorganizowało w Bziance pierwsze nauczanie. O budowie szkoły zdecydowano w 1909 r., a sam budynek został pobłogosławiony prawdopodobnie 27 maja 1911 r. w czasie wizytacji biskupiej w parafii Przybyszówka. Pełne nauczanie rozpoczęto w roku szkolnym 1911/ 1912.

Szkoła była placówką jednoklasową. Miała nauczyć dzieci pisać, czytać, wykonywać proste obliczenia matematyczne (tzw. rachowanie) i mówić przyzwoitą polszczyzną. Po powstaniu placówki w Bziance, liczba uczniów uczęszczających do szkoły w Przybyszówce znacznie spadła.

W roku szkolnym 1919/ 1920 funkcję czwartego kierownika szkoły po objął Stanisław Czarnek. Był pierwszym specjalistą przedmiotowym. Od początku swojej obecności zaangażował się w życie wioski. Działał w Spółce Łowieckiej.

Chociaż szkoła oficjalnie była jednoklasową szkołą powszechną tak naprawdę uczyło się w nim cztery roczniki. Dzieci z reguły chodziły na dwie zmiany zająć, młodsze rano, starsze koło południa. Gdy klasa pierwsza miała zajęcia, to druga czytała w milczeniu. Podobnie było na drugiej zmianie w klasach starszych.

W roku szkolnym 1927/ 1928 Kierownikiem Szkoły został Paweł Jarosz. W krótkim czasie zorganizował w Bziance: Związek Młodzieży Ludowej, orkiestrę szkolną i chór.

W 1937 r. nowym dyrektorem szkoły w Bziance został Tadeusz Probola. Pracował w Bziance razem ze swoją żoną Kazimierą. Okres urzędowania Proboli zbiegł się w czasie z wojną. Był to nie tylko okres trudny dla świata i kraju, ale także dla wspólnoty lokalnej. W 1948 r. zdecydowano o rozbudowie szkoły, którą rozpoczęto w 1949 r. W 1957 r. nowym kierownikiem został Józef Firlej, wspomagany przez żonę Irenę.

W 1974 r. pracę w szkole w Bziance rozpoczęły: Bronisława Birkowska (kierownik szkoły) i Leontyna Zawada. Szkoła w Bziance była wtedy punktem filialnym, a szkoła zbiorcza znajdowała się w Przybyszówce.

W latach 1976-1980 wykonano gruntowny remont w budynku szkolnym. Dużo czasu zajmowały tzw. czyny społeczne z udziałem dzieci. Należały do nich: sprzątanie obejścia szkolnego, Domu Strażaka, przystanku PKS, malowanie lamperii w szkole, sadzenie krzewów, kwiatów w ogródku szkolnym, szycie strojów na występy, wykonywanie dekoracji oraz pomocy naukowych.

W 1985 r. punkt filialny został przemianowany na Szkołę Podstawową w Bziance. Kierownik szkoły otrzymał tytuł dyrektora. W 1991 r. Bronisława Birkowska przeszła na emeryturę, a nowym dyrektorem szkoły została Sławomira Demczak.

W latach 2006-2009 przeprowadzono rozbudowę budynku szkolnego o nowe skrzydło oraz wyremontowano blisko stuletni budynek starej szkoły.

W 2011 r. z powodów demograficzno-finansowych władze gminne zdecydowały o reorganizacji placówki do szkoły trzyklasowej. Dzięki szerokiej współpracy środowiska wiejskiego z władzami znaleziono rozwiązanie, które zadowoliło każdą ze stron. Na miejsce placówki samorządowej uruchomiono nową szkołę, której organem prowadzącym zostało Zgromadzenie Sióstr Nazaretanek. Dyrektorem szkoły została s. Maria Skwarek. Pracę w nowej formule rozpoczęto od roku szkolnego 2012/2013.

Powyższa historia ma wyłącznie charakter krótkiej informacji.

Nie powinna być traktowana jako całościowe przedstawienie zagadnienia.