Bzianka od początku swojego istnienia była bardzo małą miejscowością. W XV w. wieś stanowiło około 100 osób. Był to okres, który w historii gospodarczej Polski jest określany jako okres gospodarki czynszowej i charakteryzował się trójpolówką. Tereny Bzianki obliczono wówczas na 16 łanów (8 łanów kmiecych i 8 łanów sołtysich), tj. ok. 384 ha. W Bziance mieszkało 2 zagrodników i 2 komorników. Ludność chłopska od XIV w. dzielono na grupy: kmieci, zagrodników, chałupników i komorników.

Według akt parafii Przybyszówka z 1637 r. w Bziance mieszkało 150 osób zdolnych do przyjęcia Komunii świętej wielkanocnej. W 1785 r. mieszkało w niej 162 osoby, z czego 4 było Żydami, a całość zabudowy wioski liczyła 24 domy. Ogromnym postępem w produkcji rolnej w omawianym czasie był wprowadzenie pługa w miejsce radła. Oprócz uprawy roli chłopi hodowali nierogaciznę i drób. Gospodarstwa kmiece utrzymywały po kilka sztuk bydła. Głębsze i wielopłaszczyznowe zmiany w ustroju rolnym zaszły w XVI-XVII w. Wykształcił się wtedy ustrój folwarczno-pańszczyźniany. W 1857 r. Bziankę zamieszkiwało 211 mieszkańców. W czasie, kiedy Bzianka była własnością Lubomirskich w miejscowości musiał powstać majątek dworski, który pod koniec XIX w. stanowiło ok. 11 budynków.

Zniesienie pańszczyzny i poddaństwa w Galicji zostało wprowadzona patentem uwłaszczeniowym z 17 kwietnia 1848 r. wiązało się to z powstaniem samorządu na wsi. W tym czasie w Bziance istniała już karczma należąca do Żydów.

Średnia roczna ilość urodzeń w latach 1888-1917 wynosiła ok. 17-18 osób. Duży kryzys w strukturze społecznej Bzianki przyniosła emigracja mieszkańców do Stanów Zjednoczonych i Kanady w latach 1900-1914. Wyjechało wówczas z Bzianki 87 osób (45 mężczyzn i 42 kobiety), których średnia wieku wynosiła niewiele ponad 23 lata. Kryzys demograficzny pogłębiła I. wojna światowa, w której walczyło 18 mężczyzn z Bzianki. Kilku zostało rannych, a 4 zginęło.

Według spisu ludności w 1922 r. w Bziance mieszkało 392 mieszkańców: 197 kobiet i 195 mężczyzn. Katolików obrządku łacińskiego było 377, oraz 15 polskich Żydów. Zabudowania mieszkalne Bzianki stanowiło 76 domów.

Okres względnego spokoju ludności i dobrego rozwoju Bzianki przerwała II. wojna światowa. W jej przededniu we wsi mieszkało ok. 400 mieszkańców. Na terenie Bzianki i okolicznych wiosek działało także polskie podziemie, podtrzymujące konspiracyjną państwowość. Dokumentacja wylicza 24 mieszkańców Bzianki należących do Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej. Wojna niosła ze sobą największe zagrożenie, jakimi była utrata życia, najbliższych, dobytku całego życia. Tragedie wojenne spotykały całe rodziny. Bezlitosność okupanta obejmowała wszystkie płaszczyzny życia. W wyniku działań wojennych zginęło lub zostało zamordowanych 17 osób (mieszkańców Bzianki, urodzonych w Bziance, lub zabitych na terenie wsi). Egzekucje odbyły się m.in. w ramach zbrodniczych programów: Holocaustu (rodzina Kwiatkowskich) i Zbrodni Katyńskiej (Por. Henryk Pisarek). Na wojnie zaginęło 2 mieszkańców Bzianki, 15 osób znalazło się na robotach przymusowych w III Rzeszy lub w obozach koncentracyjnych. Na terenie Bzianki ukrywało się ok. 6-7 rodzin uchodźców z terenów zajętych przez Niemców i Sowietów. Po zakończeniu wojny aż 60 gospodarzy z Bzianki zgłosiło straty w infrastrukturze gospodarskiej, spowodowane działaniami wojennymi.

Próba odbudowy społeczno-gospodarczej wsi po 1945 r. przynosiła zadowalające efekty. Pomimo ograniczonej wolności gospodarczej, w Bziance rozwinęła się słynna w okolicy działalność skupu żywca, założono spółkę rolniczą, Kółko rolnicze. Istniała targowica, sklep GS. Duża aktywność społeczną budziły budowy: Domu Ludowego, kaplic tymczasowych i kościoła parafialnego. Obecnie w Bziance praktycznie nikt nie utrzymuje się wyłącznie z rolnictwa. Zdecydowana większość osób uprawiających kawałek pola to dwuzawodowcy. Rzadkością jest hodowla krowy, czy trzody chlewnej, a widok konia pracującego na polach w Bziance należy do przeszłości.

Patrząc na problem społeczny w szerszej perspektywie należy zaznaczyć, że w latach 1888-1977 (90 roczników) we wsi Bzianka urodziło się 1170 dzieci. Średnia roczna dzietności dla tego okresu wynosi 13 dzieci. Chłopcy stanowili 51 % urodzeń, a dziewczęta 49 %. W latach 1978-2011 w parafii Bzianka ochrzczono 793 dzieci. W latach 1978-2008 udzielono 265 ślubów. W tym samym okresie zmarło 403 parafian. Spoczęli oni na cmentarzu w Bziance lub innych cmentarzach. Obecnie na cmentarzu parafialnym w Bziance spoczywa 341 osób (stan na 1 października 2012 r.).

Powyższa historia ma wyłącznie charakter krótkiej informacji.

Nie powinna być traktowana jako całościowe przedstawienie zagadnienia.