Bzianka od czasu swojego powstania datowanego na początek XIV wieku należała do parafii Przybyszówka, która została erygowana w 1313 roku. Praktyki religijne spełniano także w sąsiedniej parafii Zabierzów.

Początkiem XX wieku wśród mieszkańców Bzianki zrodziła się inicjatywa powstania samodzielnego punktu duszpasterskiego. Do 1939 roku trzykrotnie podejmowano takie próby. Żadna z nich nie została zrealizowana.

Temat budowy kościoła w Bziance powrócił w 1956 roku. Zabiegi mieszkańców były na tyle intensywne, że w lipcu 1957 roku powołano osobę prawną „Kościół Rzymskokatolicki w Bziance”, która zajęła się kwestią przejęcia gruntów pod budowę i kupnem materiałów. Zawiązał się Komitet budowy kościoła, do którego należeli mieszkańcy Bzianki, Przybyszówki i Nosówki.

Pomimo uzyskania wstępnej zgody na budowę i jej rozpoczęcia w 1958 roku władze wojewódzkie szybko pozwolenie wycofały. Okres próżni trwał aż do 1975 roku, kiedy ponownie wydano zgodę na budowę kościoła.

W ciągu tych 17 lat Komitet budowy walczył z władzami państwowymi w różny sposób, m.in.: skupował materiały budowlane, w latach 1965-1969 nie dopuścił do odebrania cegły kościelnej, w 1972 roku dokonał przeniesienia starej stodoły, która miała zostać zaadaptowana na kaplicę oraz w 1974 roku przystąpił do nakrycia niszczejącej cegły. Na placu kościelnym wznoszono także prowizoryczne kapliczki oraz zadaszenia dla kapłana. Sprawa budowy kościoła w Bziance była nieustannie inwigilowana przez siatkę informatorów Służby Bezpieczeństwa oraz Milicji Obywatelskiej.

Po wydaniu zgody w 1975 roku, budowę zaczęła blokować władza gminna. Negatywne decyzje w latach 1974-1975 argumentowano planowanym wykonaniem drogi przez działkę kościelną, w ciągu dwóch kolejnych lat budowa była niezgodna z planem zagospodarowania oraz planowana kaplica była za duża. Po interwencji władz wojewódzkich 20 września 1977 roku ustalono miejsce i warunki realizacji budowy.

17 października 1977 roku do budowy tymczasowej kaplicy w Bziance wraz z grupą mieszkańców przystąpił ks. Stanisław Sznajder, będący wówczas nowym wikarym w Przybyszówce. W ciągu jednego dnia dokonano tego, o co mieszkańcy Bzianki, Przybyszówki oraz Nosówki zabiegali przez dziesięciolecia. Poświęcenie kaplicy odbyło się 23 października 1977 roku w obecności ks. bp. Tadeusza Błaszkiewicza z Przemyśla. Kaplica otrzymała wezwanie Bł. Maksymiliana Marii Kolbego.

1 lipca 1978 roku rektorem kaplicy w Bziance został ks. Jan Kobylarz, który pełnił jednocześnie obowiązki wikariusza w Przybyszówce. 3 sierpnia 1978 roku ks. bp Ignacy Tokarczuk ordynariusz przemyski utworzył parafię Bzianka mianując jej proboszczem ks. Jana Kobylarza.

W ciągu kolejnych 32 lat proboszczowania ks. Jan Kobylarz wspólnie z mieszkańcami parafii zrealizował budowę dużego murowanego kościoła, jego adaptację, utworzenie cmentarza grzebalnego, budowę kaplicy cmentarnej oraz wiele innych inwestycji. Zabiegano także o rozwój duchowy parafian. Okres ten zbiegł się z wielkimi przemianami społecznymi i politycznymi w Polsce oraz pontyfikatem Bł. Jana Pawła II.

26 sierpnia 2010 roku ks. bp Kazimierz Górny ordynariusz rzeszowski zwolnił z obowiązków proboszcza parafii Bzianka ks. kan. Jana Kobylarza, mianując jego następcą ks. Romana Gawrona. Emerytowany proboszcz ks. kan. Jan Kobylarz od 2011 r. mieszka w Domu Księdza Seniora w Rzeszowie-Słocinie.

 

Powyższa historia ma wyłącznie charakter krótkiej informacji.

Nie powinna być traktowana jako całościowe przedstawienie zagadnienia.